De zuidkant van de Lofoten

De zuidkant van de Lofoten viel eerst tegen omdat we de trachten de westelijke dorpjes en wegen te bezoeken. Alles is er vlak en futloos, zeker onder een bewolte hemel. De Nussfjord daarentegen op de oostelijke kant is een soort Brugge van de Lofoten: stereotype houten roodgeschilderde barakken langs een prachtig minifjordje. De gebouwen zijn wel fuctioneel tijdens het kabeljauwseizoen en de vissen worden er gedroogd tot stokvis. Ook noordelijker is de oostkant van de Lofoten best te pruimen. Het stadje Leknes doet dienst als hoofdplaats van de zuidelijke Lofoten. Er is zelfs een Vinmonopolet, een staatswinkeltje voor drankverkoop, gevestigd in de plaatselijke discount en hij is zelfs alle dagen enkele uren open! Onze verblijfplaats Hennesvaer is echter de top voor alle kampeerders. In de stad is er geen kampeermogelijkheid maar langs de smalle fjord weg erheen staan tientallen tentjes opgesteld. Ik vraag me af of ze er 's nachts niet uitvallen. Hennesvaer zelf was vroeger een hoofdplaats voor de verwerking van de kabeljauwlevers tot levertraan. De oude gebouwen staan er verrot bij; ik schrok mezelf rot toen ik opmerkte dat ons eigen hotel ook zo geschraagd wordt. Een glaasje wijn van de Vinmonopolet en ik pieker er niet meer over. Snel want de zon is reeds over haar dieptepunt.

De weergoden zijn ons gunstig gezind?

Net als hun collega's kunnen ze voor mij de.... Hoewel, hoeveel aangenamer is het als elementen en argumenten elkaar vinden in een zonnige dag. We nemen de overzet van Gryllefjord op het eiland Senja naar Andenes op het eiland Andoya: 19 zeemijl stampen en rollen. Een feest voor wie de ogen op de einder houdt, een nachtmerrie voor wie zicht beperkt tot het boot(je). De tocht kost 540 NOK maar bespaart ons een rit van 460 km tegen gemiddeld 55 km/u. De zeegezichten met de fjorden die zich in de zee gooien zijn weergaloos. Andenes is een nette woonplaats met kleurrijke houten huizen. Een kazerne huist een paar kilometer verderop. Op een vrije kampeerplaats ontmoeten we bij het strand een Oostends koppel: hij is 78 en ziet er 63 uit, weel heel wat ouder dan ik dus! Zij waren zelfstandige en hebben alles verkocht. De winters brengen ze in het zuiden door, de zomers in het noorden (net wat ik wil!): vandaag is het goed maar schraal, behalve de twee vorige regendagen en vandaag hadden ze tot en met de noordkaap steeds meer dan 20 graden Celsius. Vanop de hotelkamer kijken we op de kleurige huizen langs het strand, de staalblauwe zee en de onbeschrijfelijke keten bergruggen die de zee afzomen aan de einder, 180 ° rond, blakend onder de noorderzon om 22u30. Niet te beschrijven, oneindige verbazing, verdoofd door het genieten.